วัดม่วง

ประวัติวัดเล่าว่าวัดสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย และกลายเป็นวัดร้างหลังเสียกรุงครั้งที่ 2 ในปี 2310 ปี 2525 พระครูวิบูลอาจารคุณ (หลวงพ่อเกษม อาจารสุโภ) มาปักกลดที่ซากวัด ตามเรื่องเล่าของวัด ท่านนิมิตเห็นหลวงปู่ขาวและหลวงปู่แดงขอให้บูรณะ ปี 2526 จึงเริ่มบูรณะด้วยแรงศรัทธาของชาวบ้าน และปี 2527 วัดร้างได้รับการยกให้มีพระสงฆ์จำพรรษาอีกครั้ง โดยท่านเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อเกษมมรณภาพเมื่อ 7 มีนาคม 2544 อายุ 56 ปี ก่อนหลวงพ่อใหญ่จะสร้างเสร็จ

วัดวางศิลาฤกษ์หลวงพ่อใหญ่เมื่อ 9 มีนาคม 2534 และสร้างอยู่ราว 16 ปี จนเสร็จเมื่อ 27 กรกฎาคม 2550 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่รัชกาลที่ 9 องค์พระเป็นโครงคอนกรีตเสริมเหล็ก ก่ออิฐฉาบปูนแล้วทาสีทอง สูงราว 93–95 เมตร หน้าตักกว้างราว 62–63 เมตร ซึ่งตัวเลขต่างกันตามแหล่งข้อมูล ความสูงเทียบได้กับตึกราว 30 ชั้น ส่วนค่าก่อสร้างมีรายงานต่างกันตั้งแต่ราว 104 ถึง 131 ล้านบาท

ผู้มาไหว้นิยมแตะปลายนิ้วพระหัตถ์ที่ยื่นลงมาถึงฐาน หรือเอาหน้าผากแตะแล้วอธิษฐาน เชื่อว่าช่วยส่งเสริมหน้าที่การงาน ภาพถ่ายปี 2567 เห็นนั่งร้านบริเวณพระหัตถ์ และช่วงมีนาคม–สิงหาคม 2568 วัดทาสีองค์พระใหม่ทั้งองค์

รอบองค์พระมีอุโบสถที่ล้อมด้วยกลีบบัวปูนปั้นสีชมพูขนาดใหญ่ ภายในเขียนภาพพุทธประวัติ และมีวิหารแก้วที่ประดับกระจกทั้งผนังและเพดาน ประดิษฐานพระพุทธรูปเงิน นอกจากนี้ยังมีวิหารกวนอิมพันมือ รูปเคารพเทพเจ้าจีนและพราหมณ์ รูปปั้นพระอรหันต์ รูปปั้นวีรชนบ้านบางระจันและสงครามไทย–พม่า รวมถึงพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน

แดนนรก–สวรรค์เป็นสวนรูปปั้นขนาดใหญ่ แสดงการลงโทษในนรก เปรตตัวสูง และเขตสวรรค์ เพื่อสอนเรื่องบาปบุญ รูปปั้นบางส่วนค่อนข้างน่ากลัวสำหรับเด็กเล็ก

ปัจจุบันวัดมีพื้นที่ราว 72 ไร่ มีตลาดชุมชนใต้ร่มไม้ขายกล้วยตาก มะขามหวาน และของฝากจากอ่างทอง ช่วงปีใหม่มีคนมาสวดมนต์ข้ามปีหน้าหลวงพ่อใหญ่จำนวนมาก และวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2569 มีงานจดทะเบียนสมรสหน้าหลวงพ่อใหญ่ มีคู่รักมาจดทะเบียนกว่า 30 คู่